Κάθε φορά που απαθανατίζω έναν άνθρωπο, παγώνω μια εκδοχή του στο χρόνο, γνωρίζω ένα μέρος του. Η κάμερα παγιδεύει την ενέργεια του ατόμου που είναι μπροστά της. Κοιτάζω έναν άνθρωπο πιο βαθειά και επικεντρώνομαι στις λεπτομέρειες που μένουν τα μάτια μου, οι οποίες θα διαφέρουν από αυτό που θα δουν κάθε άλλα μάτια που κοιτάζουν τον ίδιο άνθρωπο.
Το πορτρέτο είναι ένα αντικείμενο αξίας. Είναι απόδειξη ότι ήσουν εκεί και έζησες. Είναι μια πράξη υπενθύμισης, μια πράξη του να θέλεις να θυμάσαι, του να θέλεις να έχεις ζήσει.
Όταν κάποιος σηκώνει την κάμερα του προς τα εσένα και λέει θέλω να σε βγάλω μια φωτογραφία, είναι ένας τρόπος να πει θέλω να σε θυμάμαι σε αυτή τη στιγμή στο χρόνο. Και αυτό είναι ένα μέρος της ζωής που θαυμάζω.

0
0

ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΟΡΩΝ

Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.